“Het lukt me niet.”
26 maart 2026
•1 minuten
De schooldirecteur zit tegenover me. Rechte rug, vermoeide ogen.
“Ik wil haar vanuit verbinding in beweging krijgen,” zegt ze. “Maar het lukt me niet.”
Het gaat over een medewerker. Haar ouders zijn overleden en ze is al lange tijd afwezig. Wekelijks spreken ze elkaar. “En dan reageert ze vaak boos,” zucht de directeur.
Ik hoor frustratie. Ik zie betrokkenheid.
“Mijn moeder kon ook zo fel zijn,” zegt ze zacht. Ze weet al dat hier haar trigger zit.
Ik laat een stilte vallen.
“Wat doe jij, bewust of onbewust, waardoor dit zo blijft?” vraag ik.
Ze kijkt naar beneden. “Ik begin altijd met de zakelijke punten. Dan hebben we dat gehad. Daarna pas het persoonlijke.”
Terwijl ze het uitspreekt, zie ik het besef landen: zolang de ander zich niet écht gezien en gehoord voelt, en jij niet werkelijk begrijpt wat er in de ander omgaat, wordt het lastig om samen tot passende en haalbare re-integratieafspraken te komen.
En daar ontstaat beweging.
Sylvia Hondsmerk, trainer TWST
Doe het ook eens anders.
Het lukt je wel.
